Hoe een crème gemengd blijft: emulsies, emulgatoren en filmgedrag
Een crème of een lotion bestaat uit twee dingen die niet mengen, maar die zich als één geheel gedragen. Olie en water worden in één schenkbaar of schepbaar product bij elkaar gehouden door een emulgator — een materiaal dat zich op de grens tussen beide bevindt en de druppeltjes uit elkaar houdt. Modelcrèmes die in formuleringsonderzoek worden gebruikt, worden beschreven als olie-in-wateremulsies, wat betekent dat oliedruppeltjes verspreid zijn door een continue waterfase [3].
Vrijwel alles waar een merk in een afgewerkte crème waarde aan hecht — hoe dik zij is, hoe zij aanvoelt, of zij na zes maanden in een magazijn nog hetzelfde product is — komt voort uit die structuur. Dit artikel zet uiteen wat de gepubliceerde literatuur zegt over hoe die structuur wordt opgebouwd en wat haar bepaalt.
De onderdelen van de formule
Een emulsie heeft een oliefase, een waterfase en een emulgator. De oliefase is een keuze, geen standaardinstelling. In één onderzoek naar nano-emulsies die als cosmetische matrix waren opgebouwd, waren de oliën miglyol, koolzaadolie en zalmolie, gecombineerd in verhoudingen die waren bepaald met een mengselontwerp [5]. De onderzoekers rapporteerden dat koolzaadolie en miglyol de overheersende parameters waren die de karakterisering van de emulsie bepaalden — met andere woorden: de keuze van de olie, en hoeveel van elk, bepaalde het gemeten gedrag van het afgewerkte systeem [5].
De emulgator is de tweede keuze. In hetzelfde werk bleken zowel tween 80 als sojalecithine de formuleringen te stabiliseren [5]. Twee heel verschillende emulgatoren kunnen dus allebei het werk doen; welke wordt gebruikt, is een formuleringsbeslissing en geen vaste regel.
Naast de structurele ingrediënten staan de functionele. Hydraterende producten worden in de literatuur beschreven als producten voor lokaal gebruik die zijn ontworpen om de barrièrefunctie van de huid te verbeteren en in stand te houden en om een droge huid helpen te voorkomen [2]. De ingrediënten die daarvoor in cosmetische producten worden gebruikt, omvatten glycerol en vetzuren [1]. Eén onderzochte crème was geformuleerd met ingrediënten die bedoeld waren om de eigen natuurlijke hydraterende systemen van de huid na te bootsen [2].
HLB: de emulgator afstemmen op de olie
Emulsies zijn geen evenwichtssystemen. Het nano-emulsieonderzoek beschrijft ze uitdrukkelijk als niet-evenwichtssystemen waarvan de kenmerken en eigenschappen niet alleen afhangen van de samenstelling, maar ook van de bereidingswijze [5]. Dat is de nuttigste zin uit het bewijsmateriaal voor een merkeigenaar: dezelfde ingrediëntenlijst, anders verwerkt, is niet hetzelfde product.
Om te bepalen welke emulgator bij welke oliemengeling past, gebruiken formuleerders HLB — de hydrofiel-lipofielbalans, een getal dat aangeeft hoe waterminnend of olieminnend een materiaal is. In het nano-emulsiewerk werd de RHLB (vereiste HLB) voor elke formulering berekend om maximale stabiliteit te bereiken [5]. Stabiliteit wordt met andere woorden al in de rekenfase ingebouwd, voordat er iets wordt gemengd.
Wat er wordt gemeten
Omdat een emulsie een fysieke structuur is en geen eenvoudige oplossing, zijn de tests die haar beschrijven ook fysiek. In het nano-emulsieonderzoek werden metingen verricht van grootte, elektroforetische mobiliteit, geleidbaarheid, viscositeit, troebelheid, kristallisatie en smeltpunt [5]. De gekozen optimale formulering bestond uit 56,5% koolzaadolie, 35,5% miglyol en 8% zalmolie, geselecteerd als beste kandidaat op grond van een kleine druppelgrootte, goede troebelheid en gemiddelde HLB [5].
Die meetwaarden zijn een productspecificatie in vermomming. Druppelgrootte en viscositeit beschrijven hoe de crème eruitziet en zich laat uitstrijken; smelt- en kristallisatiegedrag beschrijven wat er gebeurt wanneer zij warm wordt verzonden of koud wordt bewaard.
De film die de crème achterlaat
Een emulsie houdt op een emulsie te zijn zodra zij wordt uitgestreken. Wat overblijft is een film, en de eigenschappen van die film zijn op zichzelf meetbaar. Werk aan afsluitende barrièrecrèmes liet zien dat een crème een film kan vormen met een hoge weerstand tegen het transport van water, en de auteurs ontwikkelden een experimentele methode om de specifieke weerstand tegen watertransport van films van zulke crèmes te meten [4]. Zij bouwden ook een kwantitatief model om het watertransport door de buitenste laag van de huid te voorspellen wanneer deze met zo'n film is bedekt [4].
Wat er misgaat
Drie faalwijzen komen in het bewijsmateriaal naar voren, en geen daarvan is de scheiding van olie en water.
Licht. Een werkzaam ingrediënt kan afbreken binnen een volmaakt stabiele crème. Model-olie-in-watercrèmes met 1% EGCG, een catechine, werden blootgesteld aan een zonnesimulator met een bestralingssterkte die overeenkomt met natuurlijk zonlicht; EGCG alleen verloor 76,9 ± 4,6% [3]. Toevoeging van co-antioxidanten veranderde dat sterk: vitamine C verlaagde het verlies tot 20,4 ± 2,7% en α-liponzuur tot 12,6 ± 1,6% [3]. Butylhydroxytolueen had geen effect, met een EGCG-verlies van 78,1 ± 4,6%, en vitamine E maakte het probleem erger door de fotolyse te verhogen tot 84,5 ± 3,4% [3]. De les is dat een stabilisator specifiek is voor het ingrediënt dat hij beschermt — een van de vier geteste stoffen schaadde actief de formule waaraan hij was toegevoegd [3].
Functionele afwijking. Hetzelfde onderzoek mat de antioxidatieve kracht na bestraling en stelde vast dat de afname van de antioxidatieve kracht van de formulering (21,8%) lager was dan de mate van chemische afbraak (76,9%), wat de auteurs toeschreven aan de vorming van fotoproducten met antioxidatieve eigenschappen [3]. Chemische bepaling en functionele bepaling kunnen van elkaar verschillen, dus is het de moeite waard beide uit te voeren.
Verontreiniging. Vijftien huidverhelderende crèmes die in Trinidad en Tobago werden verkocht, werden geanalyseerd; veertien bevatten kwik tussen 0,473 en 0,766 µg/g, en één bevatte 14.507,74 ± 490,75 µg/g [7]. Alle monsters bevatten arseen in het bereik van 1,016 tot 6,612 µg/g, wat de EU-limiet voor cosmetica van 0 µg/g overschrijdt [7]. Zware metalen in een crème zijn afkomstig uit grondstoffen, niet uit het emulsieproces, en daarom gaat het testen van grondstoffen aan het mengen vooraf.
Wat een merk hieruit kan meenemen
Specificeer de oliën, niet alleen "olie" — de oliekeuze was de doorslaggevende factor in het gedrag van de emulsie [5]. Verwacht dat de emulgator via een HLB-berekening op die oliemengeling wordt afgestemd en niet uit gewoonte wordt gekozen [5]. Vraag welke fysieke meetwaarden de batch zullen definiëren: druppelgrootte, viscositeit, troebelheid en smeltgedrag worden alle routinematig gemeten [5]. Bevat de formule een lichtgevoelig ingrediënt, vraag dan welke co-antioxidant is gekozen en op grond van welk bewijs, want de verkeerde keuze kan het verlies versnellen in plaats van voorkomen [3]. En onthoud dat de verwerkingsmethode deel uitmaakt van de formule en geen detail is dat achteraf wordt toegevoegd [5].
Referenties
- Murphy B, Grimshaw S, Hoptroff M, Paterson S, Arnold D, Cawley A, Adams SE, Falciani F, Dadd T, Eccles R, Mitchell A, Lathrop WF, Marrero D, Yarova G, Villa A,. Alteration of barrier properties, stratum corneum ceramides and microbiome composition in response to lotion application on cosmetic dry skin — Scientific reports, 2022-03-26.
- Spada F, Barnes TM, Greive KA. Skin hydration is significantly increased by a cream formulated to mimic the skin's own natural moisturizing systems — Clinical, cosmetic and investigational dermatology, 2018-10-15.
- Scalia S, Marchetti N, Bianchi A. Comparative evaluation of different co-antioxidants on the photochemical- and functional-stability of epigallocatechin-3-gallate in topical creams exposed to simulated sunlight — Molecules (Basel, Switzerland), 2013-01-04.
- Sparr E, Millecamps D, Isoir M, Burnier V, Larsson Å, Cabane B. Controlling the hydration of the skin though the application of occluding barrier creams — Journal of the Royal Society, Interface, 2012-12-26.
- Kabri TH, Arab-Tehrany E, Belhaj N, Linder M. Physico-chemical characterization of nano-emulsions in cosmetic matrix enriched on omega-3 — Journal of nanobiotechnology, 2011-09-21.
- Sangoro O, Turner E, Simfukwe E, Miller JE, Moore SJ. A cluster-randomized controlled trial to assess the effectiveness of using 15% DEET topical repellent with long-lasting insecticidal nets (LLINs) compared to a placebo lotion on malaria transmission — Malaria journal, 2014-08-16.
- Mohammed T, Mohammed E, Bascombe S. The evaluation of total mercury and arsenic in skin bleaching creams commonly used in Trinidad and Tobago and their potential risk to the people of the Caribbean — Journal of public health research, 2017-10-09.
- Colvan L, Fleck T, Vega VL. Global periorbital skin rejuvenation by a topical eye cream containing low molecular weight heparan sulfate (LMW-HS) and a blend of naturally derived extracts — Journal of cosmetic dermatology, 2019-01-12.