Losse en geperste poeders: wat deeltjes, bindmiddelen en persen bepalen
Een poedercosmeticaproduct heeft geen continue fase om zich achter te verschuilen. Er is geen water, geen oliefilm, geen emulsie die alles in suspensie houdt. Wat de klant krijgt, zijn de deeltjes zelf — hun grootte, hun vorm, hun oppervlak — plus datgene wat wordt gebruikt om ze in een pannetje bijeen te houden. Vrijwel elke eigenschap waar een merk in een gezichtspoeder, een lichaamspoeder of een geperste compact belang aan hecht, is terug te voeren op een van die drie zaken.
Dit artikel loopt na wat gepubliceerd werk over cosmetische poeders over elk onderdeel zegt: de minerale basis, de kleurdeeltjes, de functionele deeltjes die worden toegevoegd voor het gedrag ten aanzien van licht en olie, en wat er gebeurt wanneer deeltjes worden geperst.
De minerale basis en wat daarbij hoort
Talk is de klassieke basis voor losse en geperste poeders, en talk komt niet alleen. Een analyse van hoogzuiver talkerts en van verwerkte talk afkomstig uit consumententalkproducten wees uit dat chloriet de meest voorkomende groep begeleidende mineralen is [7]. Hetzelfde werk meldde dat clinochloor en penniniet de twee chlorietmineralen zijn die het vaakst in alle talkmonsters worden aangetroffen, ongeacht herkomst of bron, terwijl sheridaniet ook voorkomt in sommige monsters uit afzettingen die samenhangen met serpentinietgesteenten [7].
Dat is van belang omdat die begeleidende mineralen onderscheiden moeten worden van elkaar en van serpentijnmineralen, waaronder chrysotielasbest, dat de auteurs als gevaarlijk omschrijven [7]. De gerapporteerde methode was röntgendiffractie in combinatie met natchemische analyse, en de chlorietmineralen bleken duidelijk omschreven röntgendiffractiekenmerken te vertonen die ze van elkaar onderscheiden [7].
De praktische lezing voor een merk: de identiteit van een poederbasis is een vraag over het erts waaruit het komt, niet alleen over de naam op het specificatieblad. Mineraalidentificatie gebeurt met diffractie, en het verhaal van een leverancier over een grondstof is zoveel waard als de analyse die erachter zit.
Deeltjesgrootte bepaalt waar het poeder terechtkomt
Fijne poeders komen tijdens het gebruik in de lucht terecht. Een pilotonderzoek mat de wolk die in de persoonlijke ademzone ontstaat wanneer talkhoudende cosmetica worden aangebracht, met meerdere direct aflezende instrumenten op verschillende afstanden van drie proefpersonen [2]. De luchtconcentraties van talk in die zone bedroegen gemiddeld ongeveer 1,0 mg/m³, en de duur van de wolk varieerde van minder dan één minuut tot meer dan tien minuten [2].
Het onderzoek mat verneveld babypoeder, gezichtspoeder en twee lichaamspoeders voor volwassenen, en meldde dat de mediane aerodynamische diameter van de talkwolk varieerde van 1,7 tot 2,0 µm [2]. Aerodynamische diameter is een manier om te beschrijven hoe een deeltje zich in lucht gedraagt, en niet de letterlijke breedte ervan.
Wat de verschillen veroorzaakte, was niet alleen het poeder. De auteurs stelden vast dat het doel en de wijze van aanbrengen van het product, in combinatie met gedragsmatige en fysieke verschillen tussen de proefpersonen, alle sterk van invloed waren op de concentraties in de lucht en op de duur van de wolk [2]. Met andere woorden: hoe een poeder wordt gedoseerd — poederdons, strooibus, kwast — is onderdeel van het product en geen bijzaak. De auteurs merken op dat deze direct aflezende benaderingen nuttig zullen zijn ter ondersteuning van toekomstige blootstellingsbeoordelingen van talk en andere poeders in consumentenproducten [2].
Kleurdeeltjes: vorm, agglomeratie en het spoor van druk
Kleur in poedercosmetica komt van anorganische pigmentdeeltjes, en die deeltjes hebben eigen vormen. Werk met rasterelektronenmicroscopie en energiedispersieve röntgenspectroscopie aan twee gekleurde anorganische pigmentsystemen vond kubisch titaandioxide met een diameter van 110 tot 200 nm als hoofdbestanddeel van het ene systeem, waarbij staafvormig ijzeroxide zelden werd waargenomen [3]. Het tweede bestond grotendeels uit staafvormig geel ijzeroxide met een kleine hoeveelheid kubisch titaandioxide [3].
De nuttige bevinding voor wie een geperst product maakt, is wat de auteurs in de klonters zagen. Beide monsters bevatten klonters die uit titaandioxidedeeltjes bestonden [3]. In het ene geval waren de klonters gevormd door agglomeratie — deeltjes die aan elkaar kleven [3]. In het andere geval was het oppervlak van de titaandioxideklonter glad, en de auteurs wijten dat gladde oppervlak aan externe fysieke compressie [3]. Zij omschrijven de resulterende massa als een kunstmatig product [3].
Compressie laat een signatuur achter op pigment. Een klonter die het eindproduct haalt, is een klonter die zich als ongelijkmatige kleur kan manifesteren, en de microscopie laat zien dat het persen zelf die kan veroorzaken. Dispergering vóór het persen, en de druk die tijdens het persen wordt gebruikt, zijn daarom evenzeer kleurbeslissingen als mechanische beslissingen.
Functionele deeltjes: coatings en ontworpen vormen
Deeltjes kunnen worden gebouwd in plaats van louter geselecteerd. In één onderzoek werden titaandioxide-nanokristallietpoeders bereid met een coating van 9 mol% zinkoxide via een co-precipitatieproces, bedoeld als verzwakkend middel voor gebruik in zonbescherming [1]. De calcinatietemperatuur veranderde de aanwezige kristalfasen: precursorpoeders zonder toegevoegd zinkoxide vertoonden anataas en rutiel titaandioxide naast elkaar bij calcineren op 523 tot 973 K gedurende twee uur, terwijl calcineren op 1273 K gedurende twee uur alleen rutiel overliet [1]. Met 9 mol% zinkoxide aanwezig en calcinatie bij 873 tot 973 K bestonden de gekristalliseerde monsters grotendeels uit rutiel met weinig anataas en Zn₂Ti₃O₈ [1]. Spectroscopie liet zien dat de absorptie van de gecoate poeders roodverschoof in het uv-bereik naarmate de calcinatietemperatuur toenam [1].
Ook de vorm kan worden ontworpen. Sferisch composietpoeder werd bereid door sproeidrogen van polymethylmethacrylaat (PMMA) met hexagonaal boornitride [4]. Sproeidrogen zet een suspensie om in droge deeltjes door deze te vernevelen in hete lucht. Een crème met 10 gew.% van het gesproeidroogde composietpoeder vertoonde superieure zonbescherming, gemeten op een tester voor de zonbeschermingsfactor, samen met een goede thermische geleidbaarheid, gemeten op een tester voor thermische geleidbaarheid [4].
Olieabsorptie is de eigenschap achter een poeder dat mat blijft. Sferische deeltjes gemaakt door sproeidrogen zijn een route daarnaartoe, en hetzelfde deeltje kan er een tweede functie bij dragen.
Controleren wat er werkelijk in het poeder zit
Kleurstoffen zijn ook een nalevingsvraag. Pigment red 53 is een synthetische kleurstof die in cosmetische producten is verboden [5]. Onderzoekers ontwikkelden een indicatorstrip uit een mengsel van polystyreen en PMMA, vermengd met geconcentreerd zwavelzuur, geconcentreerd zoutzuur of 10% natriumhydroxide als specifieke reagentia, om de stof via een kleuromslagreactie aan te tonen [5]. De beste PS:PMMA-strips (1:4) bereikten laagste detectiegrenzen van respectievelijk 20 ppm, 10 ppm en 20 ppm voor de drie reagentia, en alle strips waren ten minste 80 dagen stabiel [5]. De auteurs presenteren dit als een eenvoudiger, gemakkelijker en sneller alternatief voor instrumentele analyse [5].
Wat een merk hieruit kan meenemen
Drie beslissingen doen het meeste werk in een poeder. Ten derde het persen: compressie kan pigmentdeeltjes tot gladde klonters samendrukken [3], waardoor de kracht die in het pannetje wordt gebruikt een instelling voor kleurgelijkmatigheid is.
Daarnaast zijn ontworpen deeltjes een hefboom in plaats van een gegeven. Coating en calcinatie veranderen het optische gedrag van titaandioxide [1], en gesproeidroogde sferische composieten kunnen olieabsorptie leveren naast andere meetbare eigenschappen in een afgewerkte crème [4]. Een merk dat een poeder specificeert, specificeert deeltjes — en hoe nauwkeuriger het die beschrijft, hoe minder er aan het toeval wordt overgelaten op de lijn.
Referenties
- Ko HH, Chen HT, Yen FL, Lu WC, Kuo CW, Wang MC. Preparation of TiO₂ nanocrystallite powders coated with 9 mol% ZnO for cosmetic applications in sunscreens — International journal of molecular sciences, 2012-02-03.
- Rasmussen PE, Levesque C, Niu J, Gardner HD, Nilsson G, Macey K. Characterization of Airborne Particles Emitted During Application of Cosmetic Talc Products — International journal of environmental research and public health, 2019-10-11.
- Jin HS, Chang BS. Analysis of microstructural characteristics and components of red and yellow ink pigments used in permanent makeup — Applied microscopy, 2022-04-11.
- Su CY, Wang JC, Chen CY, Chu K, Lin CK. Spherical Composite Powder by Coupling Polymethyl Methacrylate and Boron Nitride via Spray Drying for Cosmetic Application — Materials (Basel, Switzerland), 2019-02-28.
- Pratiwi R, Amanda S, Hasanah AN. Simple Detection of Pigment Red 53 as a Hazardous Substance in Cosmetic Preparation Using a Polymer Combination of Polystyrene (PS) and Polymethylmethacrylate (PMMA) — Molecules (Basel, Switzerland), 2022-12-17.
- Korde V, McDow K, Rollins D, Stinchcomb R, Esposito H. Identifying Pigment Enclosure in Cosmetic Contact Lenses — Eye & contact lens, 2020-07-01.
- Blount AM, Vassiliou AH. Identification of chlorite and serpentine in cosmetic or pharmaceutical talc — Environmental health perspectives, 1983-09-01.