Wiedza

Pudry sypkie i prasowane: co decydują cząstki, spoiwa i prasowanie

Kosmetyk pudrowy nie ma fazy ciągłej, za którą mógłby się schować. Nie ma wody, nie ma filmu olejowego, nie ma emulsji utrzymującej wszystko w zawiesinie. To, co dostaje klient, to same cząstki — ich wielkość, ich kształt, ich powierzchnia — plus to, czego użyto, by utrzymać je razem w kasetce. Niemal każda właściwość, na której marce zależy w pudrze do twarzy, pudrze do ciała czy prasowanym kompakcie, sprowadza się do jednej z tych trzech rzeczy.

Ten artykuł omawia, co opublikowane prace o pudrach kosmetycznych mówią o każdej części: o bazie mineralnej, o cząstkach barwiących, o cząstkach funkcjonalnych dodawanych ze względu na zachowanie światła i sebum oraz o tym, co dzieje się, gdy cząstki zostaną sprasowane.

Baza mineralna i to, co jej towarzyszy

Talk jest klasyczną bazą pudrów sypkich i prasowanych, a talk nie przychodzi sam. Analiza rudy talku o wysokiej czystości oraz talku przetworzonego, pobranego z konsumenckich produktów talkowych, wykazała, że chloryt jest najczęściej obecną grupą minerałów towarzyszących [7]. Ta sama praca podaje, że klinochlor i penninit to dwa minerały chlorytowe najczęściej znajdowane we wszystkich próbkach talku, niezależnie od pochodzenia czy źródła, natomiast szerydanit pojawia się również w niektórych próbkach ze złóż związanych ze skałami serpentynitowymi [7].

Ma to znaczenie, ponieważ te minerały towarzyszące trzeba odróżnić od siebie nawzajem oraz od minerałów serpentynowych, w tym od azbestu chryzotylowego, który autorzy opisują jako niebezpieczny [7]. Opisaną metodą była dyfrakcja rentgenowska wraz z mokrą analizą chemiczną, a stwierdzono, że minerały chlorytowe wykazują dobrze określone cechy dyfrakcji rentgenowskiej, które je różnicują [7].

Praktyczny wniosek dla marki: tożsamość bazy pudrowej to pytanie o rudę, z której pochodzi, a nie tylko o nazwę w karcie specyfikacji. Identyfikację minerałów wykonuje się metodą dyfrakcji, a opowieść dostawcy o surowcu jest warta tyle, ile analiza, która za nią stoi.

Wielkość cząstek decyduje o tym, dokąd trafia puder

Drobne pudry unoszą się w powietrzu podczas stosowania. W badaniu pilotażowym zmierzono chmurę, która tworzy się w strefie oddychania osoby, gdy nakładane są kosmetyki zawierające talk, przy użyciu wielu przyrządów z bezpośrednim odczytem w różnych odległościach od trzech osób badanych [2]. Stężenia talku w powietrzu w tej strefie wynosiły średnio około 1,0 mg/m³, a czas utrzymywania się chmury wahał się od mniej niż minuty do ponad dziesięciu minut [2].

W badaniu zmierzono rozpylony puder dla niemowląt, puder do twarzy i dwa pudry do ciała dla dorosłych; podano, że mediana średnicy aerodynamicznej chmury talku mieściła się w zakresie od 1,7 do 2,0 µm [2]. Średnica aerodynamiczna to sposób opisania tego, jak cząstka zachowuje się w powietrzu, a nie jej dosłownej szerokości.

Różnice wynikały nie tylko z samego pudru. Autorzy stwierdzili, że cel i sposób nakładania produktu, w połączeniu z różnicami behawioralnymi i fizycznymi między osobami badanymi, silnie wpływały na stężenia w powietrzu i czas utrzymywania się chmury [2]. Innymi słowy, sposób dozowania pudru — puszek, dozownik wstrząsowy, pędzel — jest częścią produktu, a nie kwestią drugorzędną. Autorzy zauważają, że te podejścia z bezpośrednim odczytem będą przydatne we wspieraniu przyszłych ocen narażenia na talk i inne pudry w produktach konsumenckich [2].

Cząstki barwiące: kształt, aglomeracja i ślad nacisku

Barwa w kosmetykach pudrowych pochodzi z cząstek pigmentów nieorganicznych, a cząstki te mają odrębne kształty. Praca wykorzystująca skaningową mikroskopię elektronową i spektroskopię rentgenowską z dyspersją energii na dwóch układach barwnych pigmentów nieorganicznych wykazała, że głównym składnikiem jednego z nich jest sześcienny dwutlenek tytanu o średnicy od 110 do 200 nm, przy czym pałeczkowaty tlenek żelaza obserwowano rzadko [3]. Drugi składał się głównie z pałeczkowatego żółtego tlenku żelaza z niewielką ilością sześciennego dwutlenku tytanu [3].

Użytecznym ustaleniem dla każdego, kto wytwarza produkt prasowany, jest to, co autorzy zaobserwowali w grudkach. Obie próbki zawierały grudki złożone z cząstek dwutlenku tytanu [3]. W jednej grudki powstały przez aglomerację — cząstki przywierające do siebie [3]. W drugiej powierzchnia grudki dwutlenku tytanu była gładka, a autorzy przypisują tę gładką powierzchnię zewnętrznemu naciskowi fizycznemu [3]. Opisują powstałą masę jako wytwór sztuczny [3].

Ściskanie zostawia na pigmencie swój podpis. Grudka, która przetrwa do gotowego produktu, to grudka, która może ujawnić się jako nierówny kolor, a mikroskopia pokazuje, że samo prasowanie może ją wytworzyć. Dyspersja przed prasowaniem oraz nacisk stosowany podczas prasowania są zatem decyzjami kolorystycznymi w takim samym stopniu jak mechanicznymi.

Cząstki funkcjonalne: powłoki i zaprojektowane kształty

Cząstki można budować, a nie tylko dobierać. W jednym badaniu przygotowano nanokrystaliczne proszki dwutlenku tytanu pokryte 9% mol. tlenku cynku metodą współstrącania, przeznaczone jako środek osłabiający promieniowanie do zastosowań przeciwsłonecznych [1]. Temperatura kalcynacji zmieniała obecne fazy krystaliczne: proszki prekursorowe bez dodatku tlenku cynku wykazywały współistnienie anatazu i rutylu dwutlenku tytanu przy kalcynacji w zakresie od 523 do 973 K przez dwie godziny, natomiast kalcynacja w 1273 K przez dwie godziny pozostawiała wyłącznie rutyl [1]. Przy obecności 9% mol. tlenku cynku i kalcynacji w zakresie od 873 do 973 K skrystalizowane próbki składały się głównie z rutylu z niewielką ilością anatazu i Zn₂Ti₃O₈ [1]. Spektroskopia wykazała, że absorpcja powlekanych proszków przesuwała się ku czerwieni w zakresie UV wraz ze wzrostem temperatury kalcynacji [1].

Kształt również można zaprojektować. Sferyczny proszek kompozytowy przygotowano przez suszenie rozpyłowe polimetakrylanu metylu (PMMA) z heksagonalnym azotkiem boru [4]. Suszenie rozpyłowe zamienia zawiesinę w suche cząstki przez rozpylenie jej w gorącym powietrzu. Krem zawierający 10% wag. proszku kompozytowego suszonego rozpyłowo wykazał lepszą ochronę przeciwsłoneczną mierzoną na testerze współczynnika ochrony przeciwsłonecznej, a także dobre przewodnictwo cieplne mierzone na testerze przewodnictwa cieplnego [4].

Absorpcja sebum to właściwość stojąca za pudrem, który pozostaje matowy. Cząstki sferyczne wytwarzane przez suszenie rozpyłowe są jedną z dróg do niej, a ta sama cząstka może nieść ze sobą drugą funkcję.

Sprawdzanie, co faktycznie znajduje się w pudrze

Barwniki to także kwestia zgodności z przepisami. Pigment red 53 to barwnik syntetyczny, który został zakazany w produktach kosmetycznych [5]. Badacze opracowali pasek wskaźnikowy z mieszaniny polistyrenu i PMMA, zmieszanej ze stężonym kwasem siarkowym, stężonym kwasem solnym lub 10% wodorotlenkiem sodu jako odczynnikami specyficznymi, aby wykrywać go reakcją zmiany barwy [5]. Najlepsze paski PS:PMMA (1:4) osiągnęły najniższe granice wykrywalności odpowiednio 20 ppm, 10 ppm i 20 ppm dla trzech odczynników, a wszystkie paski były stabilne przez co najmniej 80 dni [5]. Autorzy przedstawiają to jako prostszą, łatwiejszą i szybszą alternatywę dla analizy instrumentalnej [5].

Co marka może z tego wynieść

Trzy decyzje wykonują większość pracy w pudrze. Po trzecie, prasowanie: ściskanie może wygładzić cząstki pigmentu w grudki [3], więc siła stosowana w kasetce jest ustawieniem jednorodności koloru.

Poza tym zaprojektowane cząstki są dźwignią, a nie czymś danym z góry. Powlekanie i kalcynacja zmieniają zachowanie optyczne dwutlenku tytanu [1], a sferyczne kompozyty suszone rozpyłowo mogą zapewnić absorpcję sebum obok innych mierzalnych właściwości w gotowym kremie [4]. Marka, która specyfikuje puder, specyfikuje cząstki — a im precyzyjniej je opisze, tym mniej pozostawia przypadkowi na linii produkcyjnej.

Bibliografia

  1. Ko HH, Chen HT, Yen FL, Lu WC, Kuo CW, Wang MC. Preparation of TiO₂ nanocrystallite powders coated with 9 mol% ZnO for cosmetic applications in sunscreens — International journal of molecular sciences, 2012-02-03.
  2. Rasmussen PE, Levesque C, Niu J, Gardner HD, Nilsson G, Macey K. Characterization of Airborne Particles Emitted During Application of Cosmetic Talc Products — International journal of environmental research and public health, 2019-10-11.
  3. Jin HS, Chang BS. Analysis of microstructural characteristics and components of red and yellow ink pigments used in permanent makeup — Applied microscopy, 2022-04-11.
  4. Su CY, Wang JC, Chen CY, Chu K, Lin CK. Spherical Composite Powder by Coupling Polymethyl Methacrylate and Boron Nitride via Spray Drying for Cosmetic Application — Materials (Basel, Switzerland), 2019-02-28.
  5. Pratiwi R, Amanda S, Hasanah AN. Simple Detection of Pigment Red 53 as a Hazardous Substance in Cosmetic Preparation Using a Polymer Combination of Polystyrene (PS) and Polymethylmethacrylate (PMMA) — Molecules (Basel, Switzerland), 2022-12-17.
  6. Korde V, McDow K, Rollins D, Stinchcomb R, Esposito H. Identifying Pigment Enclosure in Cosmetic Contact Lenses — Eye & contact lens, 2020-07-01.
  7. Blount AM, Vassiliou AH. Identification of chlorite and serpentine in cosmetic or pharmaceutical talc — Environmental health perspectives, 1983-09-01.

Wszystkie artykuły

Napisz, co chcesz wyprodukować

Podaj nam produkt, ilość i miejsce sprzedaży.
Wizyty w fabryce są mile widziane.

Skontaktuj się z nami